Planar Geographic
Όσα θέλατε να μάθετε για το Planescape και ο Factol σας δεν ήθελε να ξέρετε!

Επεισόδιο Τέταρτο: Ο τάφος της Ανυαμέρε

Πως θα μπορούσε αλλιώς να χαρακτηριστεί αν όχι ως εντελώς αποστειρωμένο τοπίο; Το χώμα ήταν επίπεδο και χωρίς καμία βλάστηση. Μόνο γυμνοί κορμοί ξεπρόβαλαν, σχηματίζοντας ένα ξερό δάσος. Πίσω τους, οι πρόποδες των βουνών που είχαν πάντα μπροστά τους για οροθέσιο. Τελικά πράγματι πέρασαν από την άλλη μεριά των βουνών.

Επί δύο ημέρες ταξίδευαν παράλληλα με τους πρόποδες των απότομων βράχων, ελπίζοντας να βρουν ίσως κάποιο άνοιγμα για κάποια σπηλιά, αλλά τίποτε. Τα βουνά φαίνεται πως ήταν το τέλειο χώρισμα από τον υπόλοιπο κόσμο. Μάλλον μόνο αν χώνονταν μέσα στο δάσος ίσως έβρισκαν κάτι περισσότερο. Εκεί τα άφυλλα δέντρα έμοιαζαν να ανθίζουν με ασημιά ανθάκια, σαν μεταλλικές αμυγδαλιές.

…κι εκεί ανάμεσα στα δέντρα, μια μεταλλική γυαλάδα που δεν ανήκει σε αυτή των δέντρων. Οι ταξιδιώτες πέφτουν στο χώμα και παρακολουθούν τις κινήσεις. Δυστυχώς, μέσα σε ένα τέτοιο δάσος δεν υπάρχει τίποτα να σε κρύψει, παρά μόνο η απόσταση. Τα πλάσματα όμως πλησιάζουν και σύντομα τα βλέπουν, ανθρωπόμορφα, σιδερένια, σε τέλειο σχηματισμό. Κάποια από αυτά φαίνεται πως έχουν χάλκινα, κυλινδρικά χέρια, και μέσα τους σιγοκαίνε φωτιές. Ώστε αυτά είναι που “φτύνουν φωτιές” όπως έλεγαν στο χωριό. Κάποια άλλα είναι λεπτά και πολύποδα, σαν μεγάλες αράχνες… Και τότε ένα από αυτά τα τελευταία μοιάζει να γυρνά προς το μέρος τους και να τους βλέπει… Είχαν φανεί.

Τα παράξενα γκόλεμ αρχίζουν να πλησιάζουν και οι ταξιδιώτες σηκώνονται από την ανεπαρκή κάλυψή τους. Ο μισογίγαντας σηκώνεται με την αλυσίδα ανά χείρας κι ετοιμάζεται να τα αντιμετωπίσει, αλλά πολλοί από τους υπόλοιπους απλώς τρέχουν. Ο μάγος, πετώντας ένα ξόρκι που δημιουργεί τεράστιους ιστούς αράχνης, προσπαθεί να τα καθυστερήσει. Η μάχη ξεκινά ήδη με τακτική υποχώρηση …..

Μετά από αρκετή ώρα προχωρώντας στο δάσος και καλύπτοντας ίχνη πέφτει και πάλι το βράδυ. Κάπου στο βάθος, τα ασημένια ανθάκια αραιώνουν κι ένα ξέφωτο ξεπροβάλλει. Μπροστά τους βρίσκεται ένα πέτρινο κτήριο με παράξενο σχήμα, τρεις τριγωνικοί πύργοι παραταγμένοι στη σειρά κι ένας ορθογώνιος χώρος πίσω τους.

tomb-of-anyam.jpg

Οι ταξιδιώτες πλησιάζουν στην είσοδο. Είναι μια σιδερένια πόρτα χωρίς στολίδια, χωρίς κλειδαριά, κάπως βαριά αλλά ανοίγει με ένα σπρώξιμο. Το εσωτερικό είναι θεοσκότεινο και οι ταξιδιώτες ανάβουν τους δαυλούς τους.

Μπαίνοντας στην αίθουσα διακρίνουν τις σιδερένιες γραμμές στο πάτωμα. Αυλάκια περίπου δύο εκατοστά σε βάθος είναι σκαμμένα και γεμισμένα με σίδερο, και σχηματίζουν περίεργα γεωμετρικά σχήματα. Φαίνεται πως καταλήγουν σε μια σιδερένια σφαίρα με μεγάλα καρφιά, περίπου ενάμιση μέτρο σε διάμετρο. Επάνω στη σφαίρα, κείται παλουκωμένη μια μούμια. Ήταν μια γυναίκα καθώς φαίνεται, της οποίας τα ρούχα έχουν γίνει πλέον ένα με το σώμα, τόσο που μοιάζει να ήταν καλυμμένη μόνο από χρώματα. Το δέρμα της είναι ξερό και ζαρωμένο και τα μάτια της άδεια. Πάνω από το στήθος της βρίσκεται ένα μεγάλο μάλλον χρυσό περιδέραιο με διάφορα πολύτιμα πετράδια, που όμως τώρα έχει πλέον λιώσει κι έχει κολλήσει κι αυτό επάνω της. Το πιο μυστήριο όλων είναι πως και τα πετράδια ακόμη, αντί να σπάσουν, έλιωσαν κι αυτά. Καμία φυσική διαδικασία δεν θα μπορούσε να έχει τέτοιο αποτέλεσμα. Στο βάθος ένα άνοιγμα οδηγεί σε άλλο χώρο. Ακριβώς από πάνω μια πέτρινη αναθηματική πλάκα γράφει στην κοινή γλώσσα:

Amidst cogs and gears and teeth of steel

A heart of metal that can’t feel

But counts the pace of countless worlds

Amidst cogs and gears and clockwork brains

It bears the laws of endless planes

That you can’t bend, can’t break with swords

For as long as they turn, the cogs and gears

And they count space, and they count years

The worlds will tick, the planes will breathe

For as long as the cogs and gears go round

Properly placed, properly bound

So will be firm the cosmic weave

 

 

Πίσω από το άνοιγμα αυτό υπάρχει ένα σκοτεινό, ορθογώνιο δωμάτιο. Τα αυλάκια στο πάτωμα φαίνεται πως καταλήγουν στο βάθος του, όπου ένα μεγάλο ορθογώνιο κομμάτι ημιδιάφανο κρύσταλλο κρατά μέσα του μια παγωμένη μορφή: μια γυναίκα με ένα λευκό φόρεμα, μαύρα μαλλιά και κλειστά μάτια. Το χέρι της μοιάζει να έχει ανοιχτεί και κάποιος να της έχει προσθέσει μηχανικούς τέντονες. Μέσα από το φόρεμά της και το λεπτό, κατάχλομο δέρμα της, δύο από τα δεξιά της πλευρά μοιάζουν να είναι μεταλλικά. Ένα σίδερο, η κατάληξη των σχηματισμών στο πάτωμα, περνά μέσα από την κρυστάλλινη φυλακή της και καταλήγει βαθιά στον σβέρκο της. Είναι νεκρή ή απλώς κοιμάται; Ο μοναχός Άσακο εξετάζει τη μορφή με τις γνώσεις που έχει στα τέσσερα στοιχεία και στο Κενό. Είναι προφανές πως τα στοιχεία βρίσκονταν σε μεγάλη ανισορροπία μέσα της… κάτι δεν πήγαινε καλά μαζί της. Μια ασθένεια ίσως; Βλέπει επίσης πως η ύπαρξή της είναι διαχωρισμένη. Αυτό που υπάρχει μπροστά τους, είναι μια οντότητα που έχει σπάσει….

Ένα όνομα έρχεται στο νου της ομάδας. Αυτό που ανέφερε μόνο ο τρελός μέσα στους μονολόγους τους και κανείς άλλος δεν φαίνεται να ήξερε στο χωριό. Ανυαμέρε.

Αριστερά και δεξιά της κεντρικής αίθουσας δυο πόρτες ακόμη οδηγούν στους δυο άλλους τριγωνικούς χώρους.

Στα δεξιά ο χώρος είναι εξ ολοκλήρου στρωμένος από κομμάτια καθρέφτη. Κάποια από αυτά έχουν αμυδρούς χρωματισμούς – κίτρινο, γαλάζιο, ροζ, λαχανί – ενώ στο κέντρο δεσπόζει μια μακρόστενη γυάλα, κλειστή από παντού. Το φως κάνει παράξενους σχηματισμούς σ’ αυτό το χώρο… μέχρι που κρατώντας δυο δαυλούς η ομάδα διακρίνει ανάμεσα σε χιλιάδες ανακλάσεις σε κάθε κομμάτι γυαλί, όλους τους καθρεφτισμούς να σχηματίζουν μια εικόνα από φως στο κέντρο της γυάλας: η γυναίκα του κρυστάλλου, φτιαγμένη από φως.

Το αριστερό δωμάτιο μοιάζει να είναι κενό και απλώς να έχει καλυφθεί από ημιδιάφανο κρύσταλλο, σαν χαλαζίας που σχηματίζει παντού σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Η επίδρασή του όμως είναι πολύ περίεργη σε οποιονδήποτε περνά το κατώφλι. Περίεργα οράματα κατακλύζουν τους ταξιδιώτες, εμπειρίες που τις βλέπουν από την οπτική πλευρά της Ανυαμέρε:
Η γυναίκα ξαπλωμένη σε έναν σιδερένιο πάγκο, το χέρι της ανοιγμένο χειρουργικά κι ένας άντρας με άσπρα ρούχα και ψαρά μαλλιά να της κάνει εκεί κάποια επέμβαση.
Η γυναίκα πάνω στον πάγκο, συνδεδεμένη με κάποιες συσκευές στο κεφάλι και σε άλλα μέρη του σώματος… ο ίδιος άνδρας αποσυνδέει κάποια μηχανή…. και μετά σιωπή.
Η γυναίκα μέσα στον κρύσταλλο, τα μεταλλικά αυλάκια στο πάτωμα λάμπουν γαλαζωπά και μια ενέργεια μεταδίδεται προς την κατεύθυνσή της, την κατακλύζει και μοιάζει να της δίνει μια χαμένη ζωτικότητα… ένα κακό προαίσθημα όμως την καταλαμβάνει, κάτι μοιάζει να πηγαίνει στραβά, κάποια ηλεκτρική εκκένωση ακούγεται από το βάθος και τα πάντα σταματούν…
Η γυναίκα σε ένα σαλονάκι, καθισμένη στον καναπέ της. Νοιώθει μια αόρατη, σατανική παρουσία κάπου στο χώρο κι έπειτα ξεκινά ένας δυσάρεστος διάλογος. Η παρουσία την κατηγορεί πως καθυστερεί την πρόοδο του συζύγου της και την προτρέπει να ενδώσει στο θάνατο, καθώς όπως λέει η ασθένειά της είναι προχωρημένη και δεν θα αντέξει για πολύ ακόμη….

Κατά τον Έχιον, τον μισογίγαντα, που όπως ισχυρίζεται έχει κάποιους δεσμούς με αυτά τα είδη δύναμης, το δωμάτιο αυτό είναι μια αποθήκη αναμνήσεων. Όσοι ασχολούνται με ψυχικές δυνάμεις, λέει, συχνά χρησιμοποιούν κρυστάλλους για διάφορους σκοπούς. Επιχειρεί μάλιστα να διοχετεύσει τη λιγοστή δύναμή του στη σιδερένια σφαίρα. Η αντίδραση των μεταλλικών σχεδίων είναι ένας γαλαζωπός φωσφορισμός σε όλα τα αυλάκια, εκτός από αυτό του δεξιού δωματίου. Μάλλον κάτι δεν λειτουργεί σωστά.

Ακολουθεί ένας καταιγισμός ιδεών…. από ότι φαίνεται, κάθε δωμάτιο είναι κι ένα κομμάτι της ύπαρξης της Ανυαμέρε. Λείπει όμως η εικόνα από φώς, η ψυχή της. Μάλλον η γυναίκα είναι πλέον νεκρή… αλλά ποιά ήταν και τι εξυπηρετούσε αυτός ο χώρος;

Advertisements

One Response to “Επεισόδιο Τέταρτο: Ο τάφος της Ανυαμέρε”

  1. Αυτό το μέρος μου θυμίζει πολλά από την πατρίδα. Μου θυμίζει τα ερείπια που για πολύ καιρό κανείς δεν θυμόταν την προέλευσή τους, έως ότου Εκείνοι ξύπνησαν και πάλι και ανάγκασαν θεούς και θνητούς να τους ξαναθυμηθούν. Δε μπορεί όμως να τους έχει φτάσει μέχρι εδώ η αναζήτησή τους. Η’ μήπως μπορεί; Ίσως και να μην υπάρχει καμία σχέση απολύτως. Όπως και να έχει μάλλον είμαι ο μόνος που έχει γνώσεις γύρω από την λειτουργία του μέρους. Ελπίζω αυτά που γνωρίζω να αρκούν για να βοηθήσουν…
    Το ένα δωμάτιο φαίνετε να είναι ένα είδος αποθήκης αναμνήσεων, αλλά μάλλον επικίνδυνο για την ομάδα καθώς φαίνεται ότι επηρεάζει όποιον έχει αδύναμη θέληση. Ίδη ο μικρός της ομάδας έπεσε θύμα του δωματίου με αποτέλεσμα να μου προσθέσει ακόμη μια ουλή-ενθύμιο στο δεξί χέρι.
    Δεν φαίνετε να έχουμε κάνει και πολύ πρόοδο όπως φαίνεται. Ίσως αν δοκιμάσω να ενεργοποιήσω των μηχανισμό του δωματίου …


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: